Kies wat je wilt maar wees consequent

Zo typisch voor ons: ‘als je dit doet, doe dan ook dat’.

Daags na de hernieuwde lancering van mijn blogpagina werd ik door een lezer benaderd omtrent een lidwoordkwestie. Eigenlijk ging het over de vraag of het deze blog of dit blog moet zijn, maar deze (of die) en dit (of dat) zijn afgeleid van respectievelijk de en het. Zeg je het misverstand, dan is het dit misverstand (dat ik zou creëren, het zat de lezer hoog). Gebruik je de chaos, dan is het deze chaos (die ik zou veroorzaken).

Tot de lijst van woorden waarbij je zowel de als het kunt gebruiken behoren ook de woorden blog en weblog. Engelse leenwoorden zijn doorgaans mannelijke de-woorden (bullshit, commercial, break, multiplechoicevraag), maar bij bepaalde groepen – bijvoorbeeld stofnamen – is gekozen voor het (het plastic, het teak). Bij blog of weblog kwamen de taalevangelisten er kennelijk niet uit. Daar was het resultaat dus: keuzevrijheid.

Ancient Grammar Police

Ik stel me bij taalregelopstellers serieuze heren voor. Met dat ‘vrijheid-blijheid’ resultaat zullen ze niet echt in hun nopjes zijn geweest. Erg discriminerend misschien om bij taalpuristen alleen aan heren uit de bijbelbelt te denken, maar zo werkt mijn voorstellingsvermogen kennelijk. Terwijl ik zelf ook strikt kan zijn (dat zul je ooit gaan merken).

Nou goed, het kan dus allebei – deze of dit – en dus moet men niet meteen gaan zeuren als ik hier een nuttig blog lanceer. Wat lezen wij daar? Een nuttig blog? Kan het volgens de hierboven geconstateerde ambivalentie in woordgeslacht dan niet ook een nuttige blog zijn? Dat klopt, dat keurt men ook goed.

Bij het-woorden krijgt het bijvoeglijk naamwoord in principe geen -e na het woordje een. Maar omdat het hier om een het-woord gaat dat ook een de-woord is, mag je de regel toepassen die voor een de-woord geldt. Die luidt (en ik citeer hier http://www.taaladvies.net):

‘Een bijvoeglijk naamwoord wordt in principe verbogen als het voor een de-woord staat. Het maakt daarbij niet uit of het lidwoord de, het lidwoord een of een ander woord eraan voorafgaat; ook als er géén lidwoord bij staat, wordt het bijvoeglijk naamwoord verbogen. Bijvoorbeeld: de gele bloem, een mooie auto, die Franse film, rode wijn.’

De schrijver had geen reden om zich druk te maken. Behalve misschien als hij zou hebben gevonden dat ik niet consequent was. Consequent gedrag wordt hoog gewaardeerd in het taalgebruik. Eigenlijk is het hele leven doordrongen van de eis om te kiezen en dan één onophoudelijke lijn te trekken. ‘Als je dit doet, dan moet je ook dat doen (taaljongetje).’

Op deze pagina staat de oproep: ‘volg dit blog’ en pal daaronder de tekst ‘volg deze blog’. Het staat doorgaans nogal slordig als je in de ene zin zus doet, en even verderop zo. Niet mooi en niet handig, tenzij je uit bent op een reactie. Als je deze blog gaat volgen, dan krijg je een leuke blog waarop veel valt te leren.

Beste lezer, je zult inmiddels begrijpen dat dit blog in combinatie met leuk blog een even leuke site oplevert. Druk dus op die volgknop en houd de/het/deze/dit account nauwlettend in de gaten.