Soms schuift zij aan in de Jordaan

Waarna ik weer zo heerlijk mezelf ben.

Natuurlijk mag de geldbezitter de woningbezitster aan haar hoofd zeuren met de vraag of zij haar onderkomen aan hem wil verkopen. Hij mag haar zoveel brieven schrijven als hij wil. Het zou leuk zijn als hij dat een beetje stijlvol deed, zegt ze. Dan komt ze misschien nog eens verder dan de eerste zinnen. Dan zal ze zijn lucratieve voorstellen in doorzichtige smeekbedes misschien niet binnen een minuut verscheuren. Ze is eigenlijk bijzonder intolerant maar weet dat het geen zin heeft om vastgoedjongens iets te verbieden.

Zij is inmiddels ook vermogend. Ze zit niet op een schopstoel maar een nieuwe bestseller zou welkom zijn. Om de ‘private equity bedelaars’ nog verder op afstand te houden. Want echt, die kereltjes helpen de stad om zeep.

Wist je dat Remco Campert in zijn boek ‘Het leven is vurrukkulluk’ Kees, inmiddels verworden tot een haveloze grijsaard, nog eenmaal diens jeugdliefde Rosa Overbeek (inmiddels ‘juffrouw van de retirade’ in het Vondelpark) laat ontmoeten? Twee figuren dus uit het beroemde boek Kees de jongen van Theo Thijssen.

Ja, ze heeft haar huidige vrijheid verdiend met schrijven, hoewel die vrijheid relatief is. Een schrijver is zowel een meester is als een slaaf, zegt ze, en beiden zitten nooit stil. Maar het maakt nogal een verschil als je je vermogen bij elkaar gaardt in een creatief beroep of bij elkaar graait door speculatie en zogenaamde durfinvesteringen.

Een roman schrijven is eigenlijk ook een durfinvestering, bedenkt ze nu. Veel gewaagder nog dan al dat gespeculeer met woningen. Op een gegeven moment is het truukje voor de vastgoedcowboys bekent. Je koopt een huis van iemand in geldnood, je splitst de ruimte in kleinere ruimten die je apart verhuurt; zolang er woningnood is kan het succes niet uitblijven.

Maar dat schrijven? Je ‘verbouwt’ je zinnen – om even in die termen te blijven – tot het grote huis (dat een roman is) er picobello uitziet. Dan ontvang je geïnteresseerden. Die kijken graag even rond maar zoeken toch iets anders. Er is geen aanbodtekort op de boekenmarkt. Hoe vaak wil de presentatie van een prachtig doortimmerd literair werk maar niet van de grond komen?

Ook voor haar is dat nog steeds een angst. Hoewel ze naam heeft gemaakt in de boekenwereld. Ze is de meest vermogende van ons Thijssengroepje, maar als we ergens van onder de indruk zijn is het haar geestelijke rijkdom. Ik althans val vaak een beetje stil als zij aanschuift. Ik weet nooit wanneer ik het aan zal durven om m’n gedichten onder haar neus te wrijven. Opdat ze mij leest.

Ze hoeft haar huis er niet voor te verlaten. Ik wil alleen maar dat mijn zelfpromotiemateriaal op een boekenplank komt te staan in haar schrijfkamer. Waar ze blijft wonen en werken tot het einde der tijden.