• De assepoester van de Swipe generatie

    Wat ‘Her Tinder Touch’ al niet heeft aangericht. Het onderstaande gedicht werd in 2016 ingestuurd voor deelname aan de Turing Nationale gedichtenwedstrijd (nu genaamd: De Gedichtenwedstrijd). Ik noemde het toen Tinderella. Alle gedichten in de tweede ronde werden voorzien van een persoonlijke feedback. Deze luidde voor dit gedicht: Zeer mooi, erg vakkundig gedicht dat iets … Lees verder “De assepoester van de Swipe generatie”

  • Dichten over schrijverschap en zeespiegelstijging

    ‘Dichten of dijkverzwaren, dat is de kwestie’ Zo heette het gedicht dat ik in 2016 instuurde voor Turings Nationale Gedichtenwedstrijd. De onafhankelijke jury vond het goed maar ik won er geen prijs mee. Geen probleem. Op de lof die mij werd toegezwaaid kon ik maandenlang teren. De jury schreef: Vooral op het gebied van muzikaliteit … Lees verder “Dichten over schrijverschap en zeespiegelstijging”

  • De dichter als getuige van de richel

    Schrijven op het scherp van de snedigheid. Ik acht alle kunst – ook de toegepaste – een vorm van overdrijving, maar zeg er meteen bij dat ik overdrijving niet vervelend vind. Bij een bepaalde vorm van poëzie hangt het erom, de laatste tijd. Ik ben geneigd om afstand te nemen van de ontoegankelijke variant, zeker … Lees verder “De dichter als getuige van de richel”

  • Vertolker gezocht van een vertaling

    Welke chansonnier voelt zich geroepen? Beste Mevrouw Kaandorp, Ik heb een vertaling c.q. bewerking gemaakt van het lied ‘Entre l’amour et l’amitié’ van Henri Tachan.Nu weet ik wel dat u een eigen repertoire hebt en als geen ander in staat bent om originele songs te schrijven.Volgens mij kunt u genoemd lied echter prachtig vertolken.Wilt u … Lees verder “Vertolker gezocht van een vertaling”

  • Wij respecteren zijn keuze

    Pillendraaister Drie dragees schreef de dokter en altijd maar dat meisje dat diens duisternis vertaalde met een lach. Ze zette onleesbare briefjes om van onbegrijpelijk naar onbeduidend, zichzelf onbetaalbaar makend. Ze scheen bezorgd, dat was al wat. Ze maalde en mengde, bundelde krachten tot een handvol hoop. Navigerend tussen meterslange lades, zwevend boven haar precisieschalen, … Lees verder “Wij respecteren zijn keuze”

  • Solovlucht van een bipolaire copiloot

    Locatie: een hiphopkelder van een middelgrote stad in de provincie. Je zou de avond saai noch inspirerend kunnen noemen. De optredens waren, tot dan toe, tamelijk voorspelbaar. Terwijl de tent toch ‘Home of the Brave’ werd genoemd. Die naam was trouwens ook niet origineel. Toen ontstond er plotseling commotie. Een man van rond de zestig had … Lees verder “Solovlucht van een bipolaire copiloot”

  • Een dolende ridder zonder schild

    Verdwaalde Opeens herkende hij zijn buurt niet meer. Hij dacht dat de verkeerde tram hem te ver van huis had gebracht; hij stapte uit en alles was hem vreemd. Hij liep zichzelf teruggekeerd voorbij, zag vreemde voeten onder zich verdwijnen. Aan wie vroeg hij de weg dat hij een kamer in dit huis kreeg naast … Lees verder “Een dolende ridder zonder schild”

  • Toch nog een boekje van de journalist

    Bij de boekpresentatie van een oud-journalist. Heb je ooit geloofd voor altijd bovenop het nieuws te leven?En zag je werkelijk het lekken van je pen voor feiten aan?Van wat ik teruglas denk ik: als jij de krant maar haalde. Ooit kun je hoegenaamd geen kwaad meer. Nu doet er nogiets zeer. Er zijn ideeën. Je … Lees verder “Toch nog een boekje van de journalist”

  • Het gedicht R/r (In memoriam R. Schoute)

    Voordat René Stoute een verhalenbundel schreef met een meeslepende titel, scheen hij een onverschillig stuk vreten dat bietsend en gappend door de hoofdstad zwierf. Dit vertelde mij althans een oud klasgenoot, die ook naar Mokum was verhuisd. De mannen waren geen vrienden, wel lotgenoten, twee grachtengordeljunks met schrijfaspiraties. De klasgenoot beweerde te zijn afgekickt. Zijn … Lees verder “Het gedicht R/r (In memoriam R. Schoute)”

  • Aan schrijfwedstrijden meedoen

    Een vriend adviseert mij om wat vaker aan schrijfwedstrijden mee te doen. Dat is een goed idee. Ik word gewezen op een site die een overzicht geeft van alle aankomende wedstrijden. De eerste uitdaging die zich aandient vraagt om fictie in een genre waarin ik nog nooit iets heb geschreven. Ik lees: ‘Welkom bij onze Haibun … Lees verder “Aan schrijfwedstrijden meedoen”

  • Denkend aan de soepterrine van Bart

    ‘Op de klep vallen’ Toegegeven, ik liep vaak onaangekondigd bij hem binnen en ik kwam dan voor haar, niet voor zijn sofisme, zijn informele logica of zijn argumentatietheorieën. Hij ontving mij niet als vriend maar als een klankbord van het zojuist gestampte. Hij filterde drogredenen uit mijn straattaal, valsheid uit mijn snuffelzinnen. Hij schonk thee … Lees verder “Denkend aan de soepterrine van Bart”

  • Limburgse dagen (de mijnen van Simpelveld)

    Vandaag een eigen lied en een veel mooier lied van Jean Ritchie. Kompelcomplex Wat heeft dit doolhof hen misleid.Hier gingen zoveel longen, zoveel ruggen stuk,zoveel vergeten levens, bezet door arbeid.Hier groef men goud en vond men geen geluk. Met in de verste gangen onbereikbaar licht:door paters en patronen lonkend in het zichtgesteld genadebrood, en, ver … Lees verder “Limburgse dagen (de mijnen van Simpelveld)”

  • Limburgse dagen (het Miljoenenlijntje)

    Energietransitie (wachtend op waterstof of kernfusie) Het spoor langs Simpelveld leidt niet meer ondergronds de mijnen in en bovengronds blijken de diesels uitgeteld. Het historisch heden is hersteld door hobbymachinisten. Ook de toekomst wordt een droom van stoom, stoom, stoom… Ronald van Noorden © 2020 Cum Suis

  • Van noord naar zuid, op en af en vice versa

    Bipolaire vluchten over het koekoeksnest. Mad Cat Bounce Wat dacht men, dat ik boos was voor de sier?Het zat ’m in de aard van ons soort leeuwen.Ik werd aanhankelijk als een hongerig huisdier.Ook mijn gebrul zou uitmonden in geeuwen. Zowel jager als gejaagde mocht op eigen krachthet lichaam van haar tweespalt niet genezen.Woest maar zelfredzaam … Lees verder “Van noord naar zuid, op en af en vice versa”

  • Denkend aan een niet zo verre vriend

    Onontmoeting Het zit als gegoten tussen ons, dus ofhet ooit nog uit die mal moet? Misschiendoet deze afstand ons wel goed. ‘Haast je lente’ is jouw lijfspreuk.Je legt je letters in de rijp dieals een lijkkleed op het land ligt. Omdat ik tandjes heb geteld van je versnelling in ’t voorbijgaan, vraagt ‘Het Voertuig’ of … Lees verder “Denkend aan een niet zo verre vriend”

  • IJdelheid reikt ver in valse verzinsels

    Terwijl de geldingsdrang maar niet van de grond komt. In mijn top veertien van reizigers die naar plekken gaan waar ze niets te zoeken hebben, staat de bergbeklimmer bovenaan. Deze hoogtehobbyist of beroepsklauteraar haalt de ecologische voetafdruk van een gemiddelde vakantieganger op z’n sloffen. Zijn leven is een zinloze verspilling van aardse middelen teneinde zijn … Lees verder “IJdelheid reikt ver in valse verzinsels”

  • Soms schuift zij aan in de Jordaan

    Waarna ik weer zo heerlijk mezelf ben. Natuurlijk mag de geldbezitter de woningbezitster aan haar hoofd zeuren met de vraag of zij haar onderkomen aan hem wil verkopen. Hij mag haar zoveel brieven schrijven als hij wil. Het zou leuk zijn als hij dat een beetje stijlvol deed, zegt ze. Dan komt ze misschien nog … Lees verder “Soms schuift zij aan in de Jordaan”

  • Een naam die de lading niet dekt

    Toch blijkt mijn boekje down under wel bruikbaar. Hij vroeg er zelf om. Dus heb ik een naar Australië geëmigreerde vriend mijn bundel toegezonden. Vroeger gaf hij niets om poëzie maar er kon in al die jaren iets veranderd zijn. Het blijkt dat ouder wordende immigranten, hoe goed geassimileerd ze ook lijken in hun tweede … Lees verder “Een naam die de lading niet dekt”

  • Wij geloofden niet in een laatste rustplaats

    Toch heb ik spijt van die vuilniszak vader. Natuurlijk is het geen schande pa, dat je agrarische droom begon op een stuk grond van 73 hectare en eindigde in een volkstuintje. Op dat laatste stukje aarde ging je even dapper tekeer als op je landgoed. Er kwam genoeg fruit en groente vanaf en het smaakte … Lees verder “Wij geloofden niet in een laatste rustplaats”

  • Ellen Deckwitz reciteert gedicht nummer 4651

    Van wie? ‘Ik verwed je er een tientje om dat je een jongen bent’. De jury voor het beoordelen van inzendingen van de Derde Turing Gedichtenwedstrijd bestond uit Ramsey Nasr (voorzitter), Turing Foundation bestuurslid Alexander Ribbink, dichteres Ellen Deckwitz, zanger/gitarist Mauro Pawloski en actrice Halina Reijn. Gerrit Komrij was ambassadeur van de wedstrijd. In het … Lees verder “Ellen Deckwitz reciteert gedicht nummer 4651”

  • Misbaksels verdienen geen voetstuk

    Leve de verfspuiters met een inclusiever beeld van het verleden. Ik ben er voor hoor: het van top tot teen bekladden van ‘monumentale’ mannen die fout zaten in onze koloniale geschiedenis en dus beslist geen voetstuk verdienen. Dat verkeerde verleden vormt voor mij niet eens het hoofdprobleem. Het zou slechts een aanleiding zijn om er … Lees verder “Misbaksels verdienen geen voetstuk”

  • Een zondag in de houthavens

    Hekgolf en hekhulp